Festina Lente Fotonieuws

Aan de start!

2011-12-27T11:29:00.012+01:00

Op verzoek van Tonnie van de Bunte stuurde ik hem een serie ouderwets uitziende zwartwitfoto's van klassieke racemotoren aan de start - ten behoeve van een poster voor het historische demo-evenement van mei volgend jaar in Nunspeet.

Vlagtwedde 2011

Vlagtwedde 2011

Harlingen 2011

Lelystad 2010

Meer over deze historische racedemo's op www.sammotorsport.nl

Ontregelende Kunstmaandlunch Medialab Ameland

2011-11-28T16:02:00.001+01:00

Medialab prikkelt bezoekers

Al jaren geleden bedacht Pieter Smit de Amelander Kunstmaand. Een heel goed idee voor november, een vroeger nogal stille periode in het toeristische jaar. Intussen is het voor veel bezoekers dé maand om te kiezen voor een verblijf op het eiland.

Sinds de opkomst van internet, computertechnologie en multimedia verstaan we onder ‘kunst’ méér dan verf, steen, textiel of andere materialen die je vast kan houden. Dat heeft Timo Mank, curator van het Medialab Ameland, heel goed begrepen.

Een gemêleerd gezelschap in Galerie Hotel Dit Eiland, alias het Medialab.

De afgelopen jaren heeft Mank de periode van de Kunstmaand consequent benut om vanuit zijn hotelgalerie ‘Dit Eiland’ in Hollum iets ánders te laten zien. We herinneren ons uit voorgaande jaren projecten als Digitale Suites, Havenland, Zandoog, Razende Bol, of Downunder. Dit jaar was het thema ‘Tweet me Something Pretty TV’, kortweg TMSP-TV.

Al die jaren trad Kabel Noord op als ‘founding partner’ en sponsor. Niet omdat internetkunst de hoofdbezigheid is van het kabelbedrijf, maar omdat men ook daar ziet dat de verbeelding begint bij de schone kunsten. Daar zie je het eerst nieuwe ideeën, nieuwe inzichten, nieuwe toepassingen, nieuwe vormgeving. Niet met de pretentie dat ‘nieuw’ ook ‘goed’ betekent. Wél met de intentie om te verbazen, te prikkelen; niet noodzakelijkerwijs gekoppeld aan praktische toepasbaarheid. Dat is ook hier het geval.

Om het te vieren organiseerde het Medialab samen met Kabel Noord eind november voor het eerst de Kunstmaandlunch. De groep genodigden bestond uit politici, ambtenaren, techneuten, fotografen, filmmakers, docenten, kunstenaars, technici, applicatiebouwers en –uitgevers. Zij beluisterden, bekeken en bespraken presentaties over mediakunst, gegeven door professionals. In het echt en via Internet, Twitter en Skype beschreven zij hoe mediakunst het vehikel voor vernieuwing kan zijn. En hoe dat een waardevolle aanvulling kan zijn voor de Kunstmaand, voor Ameland en voor de hele regio.

Eric Voigt gaf graag zijn visie op de rol van het Medialab.

Meer over deze gebeurtenis: www.gijsvanhesteren.nl

Foto's: Festina Lente, Inge van Hesteren
Tekst: Gijs van Hesteren

3D-kinderen in Lelystad

2011-09-28T15:29:00.005+02:00

Deze twee fotogenieke kinderen nam ik mee naar het 3D-tekenfestival in Lelystad, afgelopen september. Ze gingen lekker hun eigen gang. Spelen was natuurlijk veel leuker dan poseren in hun goede kleren. Die zaten al snel vol kleurkrijt. Als fotograaf ben je bezig met de compositie; eigenlijk moet je er nog iemand bij hebben die hen stil- of bezighoudt...

HSDL tussen Vrouwenpoortsbrug en Verlaatsbrug

2011-09-14T22:02:00.004+02:00

Dinsdag vaart Het Schip De Lading van de Leeuwarder Prinsentuin naar Scheepswerf Pax. Na twee dagen wachten, in verband met de harde wind was het kiezen of delen: het vaartuig maakt water.

Meer over Het Schip De Lading

Tewaterlating Het Schip De Lading

2011-09-13T22:56:00.015+02:00

Sinds oktober vorig jaar volg ik het project van Marten Winters. Op de elfde september was het zover.

HSDL-teamlid Jos Buyse moet vlak voor de hijswerkzaamheden nog enkele aanpassingen aan het stalen hijsframe doorvoeren. Gelukkig kan hij lassen.

Vlak voor de hijswerkzaamheden ontdekte stadskunstenaar Marten Winters nog enkele kleine zwakke plekken onder het papieren scheepsvlak. Met behulp van Bison Kit en andere speciale materialen wordt dat snel even verholpen.

Aan scheepstimmerman en alleskunnend HSDL-teamlid Jos Buyse de eer om het schip op het droge te dopen.

Eenmaal op de dieplader moet er toch nog even nagegaan worden of alles dicht is. Hier en daar moet er nog wat worden bijgewerkt.

De eerste horde: takelen over het dak van de voormalige gevangenis De Blokhuispoort. Tegenwoordig is het een bedrijvencentrum en vooral een broedplaats voor artistiek en creatief talent.

Het unieke transport met de dieplader brengt heel veel mensen op de been.

Vlak voor de aankomst bij de Noorderbrug moeten de vier sterkste mannen van Friesland het laatste stuk voor hun rekening nemen.

Eindelijk is het zover. Het tienduizendkoppige publiek houdt de adem in.

Het schip van papier-maché blijft drijven! De toeschouwers zijn opgelucht - of teleurgesteld? Twee klassieke sleepboten brengen het schip naar zijn plek in de Prinsentuin.

Kapitein op het schip: Marten Winters.

Gevaarlijk? Hoort erbij!

2011-07-26T22:39:00.001+02:00

Goeie genade, wegracen met motoren op stratencircuits is prachtig natuurlijk, maar ook niet van gevaar ontbloot. Als je met 180 per uur langs hekken, heggen, muren en vangrails davert, kan je je niet teveel foutjes permitteren. Zo ook op het overigens prachtige en uitdagende circuit van de Grand Prix des Frontières de Chimay in Zuid-België.

Tijdens de racedag op 17 juli komen Ducatirijder Jean-Louis Lesceux en Moto-Guzzirijder Pascal Gehin met elkaar in de knoop tijdens het aanremmen voor de tweede chicane. Met nogal hoge snelheid geraken zij in het gras, waarna de machines en de rijders metershoog caramboleren. Van de coureurs staat er één meteen weer op zijn benen; de andere heeft enige aandacht nodig van de circuitdokter. De machines komen er evenmin zonder schade vanaf.

Ja, het is niet ongevaarlijk. Motorsport is één van die sporten waarbij je jezelf ernstig kan bezeren of waaraan je zelfs dood kunt gaan. Desondanks is het wegracen misschien nauwelijks onveiliger dan het 'normale' verkeer, zeker dat van het Latijns ingestelde Wallonië. Op een afgesloten circuit rijdt tenminste iedereen dezelfde kant uit en allen hebben op zijn minst vaker geoefend. Dat kan je van de jungle die 'verkeer' heet niet zeggen.

Foto's: Festina Lente, Inge van Hesteren
Tekst: Festina Lente, Gijs van Hesteren

Residual Gurus op het Brandarisplein

2011-07-03T07:56:00.002+02:00

Five modern gurus, from Barcelona, present their music to the world.

Deze vijf moderne goeroes, meesters in de omzetting van materiaal en spiritualiteit, transformeren afval tot kunst. Met hun originele, zelfgemaakte percussie-instrumenten nemen ze de straat mee in een collectief ritueel.

© Festinalente.nl - Inge van Hesteren. With permission of Ramon Rodriguez.

Circus Treurdier @ Oerol 2011

2011-07-02T22:12:00.003+02:00

Iedereen te koop

Westerkeyn, Midsland, Terschelling. Ik was ondermeer op het eiland om Fryslân 2018 te promoten. Natuurlijk via het medium dat het dichtst bij me staat: het maken van foto's. Af en toe kon ik het niet laten om met mijn eenvoudige, extra cameraatje een video te maken. Jammer genoeg is de kwaliteit iets minder en kan ik hiermee niet inzoomen, maar dit stukje muziektheater wil ik je niet onthouden.

© Festinalente.nl, Inge van Hesteren, Publicatie met permissie van Wim Amels, zakelijk leider van Circus Treurdier.

Donkere wolken over landschapsarchitectuur

2011-06-23T18:33:00.004+02:00

Het weer werkt niet echt mee, deze week tijdens Oerol. Een groep internationale studenten bouwt op het strand aan hun paspoortproject. Het project heet Landscape Architecture. Het is een nieuw dorp aan zee. Van het publiek wordt verwacht dat het de interactie aangaat met de ontwerpers. Zo krijgt het een stem in de transformatie van het object.
Helaas, in de middag was er vanwege de zoveelste hoosbui niemand op het strand bij dit project van de TU Delft.

Achter mekaar getrouwd

2011-06-21T20:20:00.004+02:00

Op 15 juni zijn Romke Wijma en Ida de Vries uit Siegerswoude met elkaar getrouwd op Terschelling. Op zeer ludieke manier: per tandem. Het stel leerde elkaar vijf jaar geleden kennen tijdens Oerol. Voor deze uitzonderlijke dag was de hele familie overgekomen naar Terschelling. Het feest ging in het weekend aan de vaste wal verder.

Met de bus naar Fryslan 2018

2011-06-20T22:09:00.006+02:00

Fryslan 2018. Leeuwarden wordt de Culturele Hoofdstad van Europa. Dat zal pas in 2018 een feit zijn, tenminste, als de ambities van de initiatiefnemers bewaarheid worden. Er zijn heel wat kapers op de kust, waaronder enkele stedenregio's in Nederland. En in Fryslân zelf is ook nog niet iedereen het erover eens.

Sceptici zeggen dat er maar bar weinig kunst van niveau voorhanden is in deze provincie. Daar zit iets in, misschien. Zo ijl als de ruimte hier is, zo ijl is de dichtheid van kunst en cultuur. Maar wát er er is, is wel héél Fries, héél eigen en héél breed gedragen. Daarom is de kans om het begeerde predicaat te verkrijgen nog niet eens zo heel klein!

V.l.n.r.: Emma, Charley, Kaj, Jeroen, Wesley en Sjoerd, derdejaars studenten van de NHL te Leeuwarden.

Fryslân 2018 maakt deze zomer een ronde langs festivals en evenementen. Met een oude schoolbus en promotiemateriaal probeert men enthousiasme en aanhangers te werven. De ploeg bestaat overwegend uit jonge mensen, voor het grootste deel studenten van de NHL Hogeschool. Maar er zitten ook 'Groningers' bij. Deze week staan ze op Oerol.

Het héét Fryslân 2018, maar het gáát over Leeuwarden! Zo is het niet helemaal. Leeuwarden stelt niet veel voor zonder zijn achterland. Het achterland op zijn beurt is pas compleet in combinatie met zijn hoofdstad. Zo denken de initiatiefnemers er ook over. Het zijn de Friezen zelf die het voornaamste draagvlak moeten gaan vormen voor dit nieuwe concept.

De weduwen van Linette Raven

2011-06-20T22:02:00.004+02:00

Foto- en geluidsinstallatie op West-Terschelling.

Weduwen: een ode aan de liefde.

De weduwen worden voor even weer bij elkaar gebracht, met hun op zee gebleven mannen. De verhalen zijn heel herkenbaar, confronterend, boeiend en mooi. Bij de ondergaande zon krijg je hier kippenvel.

Diner aan Zee

2011-06-20T21:53:00.004+02:00

Op de openingsavond van Oerol vond er een diner aan zee plaats: op het Groene Strand, voor genodigden, sponsoren, artiesten en medewerkers. Oorspronkelijk zouden er zo'n vierhonderd mensen dineren, maar door de harde wind hebben velen het deze avond af laten weten.

De bediening, bestaande uit dertig vrijwilligers, liep over de tafels.
Op de foto de uit Harlingen afkomstige Birthe Vossnack. Derdejaars studente aan de D-Drive school te Leeuwarden.

De tweede dag heeft de organisatie moeten beslissen om deze unieke locatie te verlaten, vanwege het weer. Men heeft alles moeten verhuizen naar een loods in het industiegebied. Een hele klus.

Jaknikkers-Windtikkers

2011-06-20T21:46:00.004+02:00

Bij binnenkomst in de haven van Terschelling is het al genieten geblazen. Op de strekdam werd vandaag de laatste hand gelegd aan de installatie van Horst Grütering en Hans van Koolwijk; "Jaknikkers - Windtikkers". Het was wel even bikkelen tegen de wind, maar het resultaat mag er zijn. De Jaknikkers banieren aan een vork, roteren, zwiepen en duiken. De tien klankbuizen klinken samen helder, eenvoudig, "prettig vals".

Foto: Met man en macht wordt er gewerkt, ondanks de harde wind, met een wel heel slim bedachte vork.

© Festina Lente - Inge van Hesteren.

Oosterend tijdelijk omgetoverd tot China-town

2011-06-20T21:37:00.007+02:00

Met vereende krachten plaatsen de buren uit Oosterend (Terschelling) de nieuwe plaatsnaamborden, in het kader van Oerol. Bij aankomst in het dorp staat een enorme chinese poort.

Johnny Bakker, Jan Cruiming en Reinder Doeksen.

De jeugd komt ook even polshoogte nemen van wat hier gaande is.

V.l.n.r.: Storm, Ruben en Laurens.

© Festina Lente-Inge van Hesteren.

SAM-racedemo Youngtimer Racing

2011-06-20T21:29:00.006+02:00

Met recht spreken we van 'youngtimers'. Bas Meijers stelt zijn Yamaha SZR500 af met een laptop. Sam -YTR-demo Varsselring 2011

Allen fotograferen Bill Clinton

2011-06-06T08:09:00.009+02:00

Ook wij waren bij de Conventie van Achlum. Het dorp ligt tenslotte niet voor niets op loopafstand van onze achtertuin.

Hoogtepunt van de dag was de toespraak van Bill Clinton. Zelfs zijn eigen beveiligers vonden het bijzonder, zo te zien aan de pogingen die zij ondernamen om het moment vast te leggen met hun telefooncameraatjes.

Niet te evenaren lol met een Matchless

2011-06-04T18:57:00.005+02:00

We hebben op Hemelvaartsdag met onze MZ uit 1996 meegereden, in de SAM-racedemo voor Youngtimers. Inge heeft voor zichzelf en in een moeite door voor mij een perskaart geregeld. Waarom zouden we dan niet het hele weekend blijven? We hangen dus nog een paar dagen rond in de paddock. We bekijken de trainingen en wedstrijden van de Superbikes, Supersport, en niet te vergeten de Classics - dat zijn de machines van vóór 1972. Natuurlijk letten we extra goed op de motoren van de merken Matchless en AJS. Daarmee begonnen we immers onze motorloopbaan, nu alweer bijna veertig jaar geleden.

In het rennerskwartier spreken we met de Capellenaar Leo Poot. Al twaalf jaar rijdt hij met een Seeley-Matchless in competities als de IHRO en het Nederlands Kampioenschap Classics. De machine is geen 'echt oude' Matchless; het is een replica. Voor degenen die niets weten van motoren: een 'replica' is een exempaar, dat is nagebouwd van het origineel. In dit geval stamt het ontwerp nog uit de jaren veertig. Toch is die van Leo er één met een geschiedenis. Frame en motorblok zijn opgebouwd in 1991. Ze bereikten dit jaar dus de respectabele leeftijd van twintig jaar. Ongeveer de ouderdom van mijn eerste Matchless, als ik terugkijk naar de vroege jaren zeventig.

Het kan ook niet anders, 'echte' zijn er niet zoveel meer en daarvan het is misschien wel zonde om die af te raggen op een racebaan. Bovendien zijn de replica's gebouwd met modernere materialen; als het goed is blijven ze langer heel. Leo kan dat bevestigen. Zijn machine is zoals gezegd gebouwd in 1991, door de Brit Mick Rutter. De Zeeuw Adrie de Ridder heeft er diverse kampioenschappen mee behaald. In de loop van de jaren heeft Leo al heel wat onderdelen vervangen, maar dat hoort bij het wedstrijdrijden. Echt in de steek gelaten heeft de machine hem zelden of nooit.

Vandaag zat het echter een beetje tegen. De ontsteking deed raar, tijdens de kwalificatietrainingen. Boven de zesduizend toeren ging de naald van de toerenteller als een razende heen en weer en de motor sloeg over. Gelukkig was Leo's motorgoeroe Rob den Tieter in de buurt. Den Tieter neemt zelf ook met een Seeley deel aan de competitie. Hij heeft een motorzaak, gespecialiseerd in klassieke motoren. Den Tieter vond de oorzaak al snel. De ontsteking was jaren geleden omgebouwd naar accu en bobine. De oorspronkelijke magneetontsteking is echter op zijn plaats gebleven; de contactpunten moesten nog steeds voor het juiste vonktijdstip zorg dragen. Den Tieter ontdekte dat de oude condensator los lag te rammelen in het magneethuis, daarbij regelmatig de grondplaat van de contactpunten aantikkend. Tja, dan weet zo'n mechaniek het ook niet meer. De condensator verwijderen, een paar kabeltjes verleggen en alles werkt weer naar behoren.

Vol goede moed ziet Leo de race van morgen tegemoet. "Dit doe ik puur voor de lol, hoor. Rijden met de machine, de mensen, de wereld er omheen, prachtig toch? Ga eens na, dit is een volbloed racemotor, nergens anders voor gebouwd dan daarvoor. In de jaren zestig reed men Grote Prijzen met deze Seeley's. Als Valentino Rossi toen geleefd had, was dit misschien zijn gereedschap geweest!"

U weet het misschien wel, hè? Het Engelse woord matchless betekent 'ongeëvenaard'. Morgen is de wedstrijd. We gaan op hem letten: Leo Poot, met Seeley Matchless nummer 35.

Naschrift:
Op de racedag zelf wordt de warmup afgeblazen, vanwege zondvloedachtige regen, gepaard met staccato bliksemflitsen en donderslagen. Tijdens de wedstrijd echter is het droog. Leo rijdt een constante race, hij valt in de eerste fase terug, maar de groene Matchless G50 loopt foutloos. Leo weet een aantal coureurs voorbij te steken en finisht als vijftiende. Goed gedaan, lijkt mij.

Tekst: Gijs van Hesteren

Hengelose racedemo Youngtimers

2011-06-04T17:30:00.007+02:00

Hemelvaartsdag, de tweede juni 2011. Een illuster gezelschap stond aan de startlijn van de Varsselring, voor de eerste racedemo van Youngtimer Racing. Wie zijn dat, de Youngtimers? Het is een bonte verzameling van oudere en nieuwere racemachines uit de periode 1980 tot pakweg 2000. Bijna allemaal aangedreven door tweetaktmotoren, een technologie die op uitsterven staat. Net zo interessant zijn de coureurs. Ze vormen een groep die is samengesteld uit onervaren motorliefhebbers, iets meer ervaren circuitrijders en vooral uit prominenten uit de Nederlandse wegracegeschiedenis.

Uit de velen hier enkele namen: "Sito" Gert-Jan van de Belt, al meer dan vijfentwintig jaar een vaste factor in het wegracen, Adriaan Boilten, 125cc-kampioen begin jaren tachtig, Ronald Kuipers, na zestien jaar voor het eerst weer aan de start met zijn Honda RS 125 FF, of Winfred Reinbergen, wiens vader, teammanager Philip Reinbergen al sinds eind jaren zestig de circuits onveilig maakte. Voor de volledige startlijst zie onderaan dit bericht.

De Youngtimers bijeen. Foto festinalente.nl, Inge van Hesteren

De racedemo kwam tot stand door de inzet van Evert Welvaart, voorzitter van SAM Motorsport en van de bestuursleden van Youngtimer Racing – Winfred Reinbergen, Bas Meijers, Jos Hammer. De bereidwillige medewerking van met name Hamové-bestuurslid Tonny Wassink gaf de doorslag.

Rijden op de Varsselring

Het was een racedemo, niet een wedstrijd. De KNMV-officials hadden erop aangedrongen dat de twee sessies begeleid zouden worden door marshalls. Door de deelnemers op te delen in vier groepen verliep dat meer dan uitstekend. SAM-bestuur en YTR-bestuur hadden al tijdens de ochtendbespreking aangedrongen op beheerst rijden. Zij wilden niet dat dit een eenmalig experiment zou blijven. Alle rijders bleken dit goed in het hoofd te hebben geknoopt. Daardoor stonden de gezichten van alle betrokkenen na afloop van de twee rijsessies verheugd en tevreden. Dit was voor herhaling vatbaar!

Winfred Reinbergen op de Varsselring. Foto festinalente.nl, Inge van Hesteren

Het rijden zelf? Voor vele deelnemers was het even wennen. Sommige machines hadden anderhalf decennium niet gelopen en sommige rijders hadden in het geheel niet meer op een wedstrijdmotor gezeten sinds ze tien of twintig jaar geleden stopten met de motorsport. Ondanks wekenlange voorbereiding vertoonden de tweetakten toch de nodige kuren. Al aan de start of halverwege de sessies kwamen er heel wat langs de kant te slaan door vetslaande bougies, overlopende waterkoelingen, falende boordcomputers, slippende koppelingen of overslaande ontstekingen, Jammer voor de getroffen coureurs, maar tegelijk ook een deel van de uitdaging van het rijden met deze krachtige, doch gevoelige racemachines. Schrijver dezes, met de enige viertakt in het circus, draaide onverstoorbaar zijn rondjes. Zo'n eencilinder viertakt doet het wel eens niet, maar áls zo'n vijfklepper loopt, blijft hij dat ook doen.

Stemmen uit de paddock

We besluiten met enkele citaten.
YTR-voorzitter Winfred Reinbergen: "Met Youngtimer Racing willen we de geschiedenis van de racerij van de postklassieke periode 1980-2005 laten zien. De motoren hoeven niet meer op zolders en in schuurtjes te blijven staan. De rijders moeten niet meer achter de geraniums blijven zitten. Ze kunnen weer rijden op de circuits en drie decennia Nederlandse wegracerij in beeld en geluid laten herleven."

Penningmeester en webmaster Bas Meijers voegt daaraan toe: "We zijn nu driekwart jaar bezig en hebben al zeventig donateurs/rijders in de bestanden. Twintig daarvan hebben vandaag meegereden. Het is een goed begin. Degenen die de kat uit de boom hebben willen kijken zullen zich een volgende keer gemakkelijker aanmelden. Onze oorspronkelijke formule was alleen voor racetweetakten. We hebben dat uitgebreid naar andere youngtimers. Viertaktmotoren kunnen zich ook aanmelden - viercilinders tot 400cc, tweecilinders tot 600cc en eencilinders tot 750cc."

Hamové-bestuurslid en zelf een echte wegracecoureur Tonny Wassink: "Het ging goed hé? Het was mooi om te zien, die bekende gezichten met die historische machines. Goed gereden allemaal!"

Dat werd bevestigd door Torleif Hartelman, die samen met Tonny Wassink verantwoordelijk is voor de veiligheid op de Varsselring. Torleif was één van de voorrijders die op verzoek van de KNMV mee heeft gereden tussen de demorijders. Desgevraagd zegt hij: "Vond iedereen van de Youngtimers het een geslaagd evenement? Mooi zo. We wisten natuurlijk niet wie er wél en wie niet circuitervaring had. Bij sommigen zagen we de nodige spanning. De eerste sessie hebben we het rustig aangedaan en we hebben de rijlijnen zo goed mogelijk aangegeven. In de tweede sessie ging het al een stuk beter. Ach, dat voorrijden doen we ook al vijfentwintig jaar! Volgend jaar weer, hé?"

Tonny Wassink, direct na zijn eigen race; voor het eerst met een Superbike over de Varsselring. Foto festinalente.nl, Inge van Hesteren

SAM-wedstrijdleider Berend Roke en technische SAM-official Tonny van de Bunte keken ook tevreden terug op de demodag. "We zijn erg positief over het verloop. De youngtimerrijders hebben zich voorbeeldig gedragen, de technische staat van de machines was zeer goed, de samenwerking met de Hamové- en KNMV-officials verliep vlekkeloos!"

Naderhand kon Gertjan van de Belt ons nog vertellen: “Ik heb louter positieve reacties ervaren en hoop dat dit een vervolg krijgt. Bij een volgend evenement verwacht ik meer rijders, gezien het feit dat er nu nog enkelen verhinderd waren en ook nog enkelen de kat uit de boom keken. Prachtig weer, een prachtcircuit en positieve mensen maakten dit tot een onvergetelijke dag.”

SAM-hoffotograaf Inge van Hesteren tot slot: "Ik stond met mijn camera's in de eerste haakse bocht na de start. Ik kon zien dat een deel van de coureurs over veel routine beschikte, maar dat Gertjan in de bocht naar me zou gaan zwaaien had ik niet helemaal verwacht!"

Foto's: festinalente.nl, Inge van Hesteren
Tekst: Gijs van Hesteren

Grontmij kijkt vooruit met Beerze Bulten

2011-03-31T21:22:00.015+02:00

Gisteren een leuke en heel geslaagde dag met Grontmij op Camping Beerze Bulten. Boeiend, inspirerend, gemoedelijk, nuttig en misschien een beetje vermoeiend was het, maar bovenal zeer geslaagd. Een superinitiatief van Bertus van der Tuuk, uitgevoerd door het toekomstscenarioteam van het crowdsourcingproject Our Common Future 2.0.

Het team bestond uit Bertus van der Tuuk, Remco Timmermans, Kirsten Jansen, Wilma Lankhorst, Leon van Rijckevorsel en mijzelf. Mijn deel bestond uit het ontvangen en begeleiden van de deelnemers en uit het maken van een fotoreportage. Hierbij een greep daaruit.

Het nieuwe kamperen.

Workshops.

Campingeigenaar Gerrit-Jan Hagedoorn leidt het gezelschap rond over de camping.

Debat toekomstvisie.

Meer over Our Common Future 2.0.

Op 20 mei 2011 de grote duurzaamheidsconferentie van OCF 2.0.

Dwaande bij Radio Noordoost-Friesland

2011-02-14T21:54:00.005+01:00

Kabel Noord is ook ‘dwaande‘. Dat kon ik bevestigen tijdens het radiointerview bij de lokale omroep RTV Noordoost-Friesland. Vanaf het begin van de regionale samenwerking die leidde tot deze campagne was Kabel Noord erbij betrokken. Daarover mocht ik komen vertellen, samen met onder andere Willem Kooistra van PTH, Jan Willem Zwart van Markant Friesland en van De Kruidhof en Jelle Boerema, wethouder van de gemeente Kollumerland c.a.

Studio RTV NO-Friesland, Weekend Nieuwsshow. @Nijsfamke aan het werk met haar collega's.

Zo’n radiogesprek is altijd te kort en net als je er eens goed voor wilt gaan zitten is het alweer afgelopen. Van tevoren had ik me zorgen gemaakt. Gaat men straks vragen wat Kabel Noord allemaal doet aan dwaande? Dat was ik na gaan vragen bij mijn collega P.W. en zij antwoordde: “Jazeker zijn wij dwaande! Op de nieuwe website komt het logo en we participeren in allerlei dwaande-achtige zaken zoals Beleef Dokkum, Vital Rural Area, Klasseglas enzovoorts. Om de leefbaarheid in Noordoost-Friesland te vergroten en om iedereen dwaande te houden leveren wij voorzieningen op het gebied van breedband en breedbandtoepassingen.”

Het antwoord maakte me helemaal blij. Tijdens werkoverleggen en in personeelsnieuwsbrieven vertel ik graag en soms te lang over de maatschappelijke innovatieprojecten van mijn afdeling. Het is erg prettig om te ervaren dat mijn verwoede pogingen leiden tot intern begrip en draagvlak en dat collega’s direct de verbinding zien met de dagelijkse core-business.

P. ging verder: “Gles yn Hûs is ook een mooi voorbeeld, wij draaien een glasvezelpilot met behulp van de bewoners, ondernemers en verenigingen in de buurt. ‘Fiber to the Home’. We vragen hen om input voor de toekomstige interactieve televisie, IPTV. Hartstikke dwaande. Ook sponsoren we lokale projecten en verenigingen. Wij gaan dwaande actief uitstralen!”

Voor mij en Kabel Noord mooi meegenomen dat we een communicatiemanager met zoveel betrokkenheid hebben, voor de regio dat we een zetje kunnen geven aan regionaal zelfbewustzijn. En wat handig zo’n weblog, waarin ik de dingen kwijt kan die in een kort radiogesprek niet aan de orde konden komen.

Rechts van ondergetekende zit Jelle Boerema, wethouder in Kollumerland c.a.

En later zit daar Jan-Willem Zwart, voorzitter Markant Friesland.

Foto’s © Inge van Hesteren
Tekst Gijs van Hesteren

SAM-Testdag uitlaatgeluid

2010-12-19T15:17:00.004+01:00

Meetdag gaat door, ook voor tweetakten

De Stichting Aanvullende Motorsport (SAM) organiseert in samenwerking met een groot aantal motorclubs een geluidsmeetdag op zaterdag 26 maart 2011.

Vele eigenaren van klassieke wegracemotoren genieten van hun machines: van het design, de rijeigenschappen en zeker ook van het prachtige geluid. Echter, niet iedereen is gesteld op decibellen en daarmee zullen zij in de toekomst meer en meer rekening moeten houden. De afgelopen jaren ontstonden er steeds vaker met het geluidsniveau. Soms leidde dat zelfs tot uitsluiting van een circuitdag of historische demo.

Foto: Festina Lente, Inge van Hesteren 2010

Op de website van SAM Motorsport te zijner tijd meer informatie over de geluidsmeetdag.

Mijlpaal voor Our Common Future 2.0

2010-12-19T13:43:00.012+01:00

Sneeuwinfarct symboliseert toekomstbeeld

Nijmegen. Enkele honderden mensen hadden zich aangemeld voor de eindejaarsbijeenkomst van 'Our Common Future 2.0'. Het belangrijkste deel van de klus zat er op en dat gingen ze vieren met een borrel. Samen hadden zij het eerste ruwe concept voor het eindrapport van 'OCF2' geschreven. Met bloed, zweet en tranen.

Het mocht echter niet zo zijn. De collegezaal van de Nijmeegse universiteit leek angstig leeg. Onder andere via e-mail en de timeline van Twitter was het in de loop van de ochtend al merkbaar. We zagen meldingen voorbijkomen als: "Laat eindbijeenkomst OCF2 toch maar aan me voorbijgaan. Treinverkeer ligt nu al op z'n gat, wordt vast alleen maar erger. Wel jammer!" en "We waren heel dapper, maar zijn toch maar weer omgekeerd... Heel lang gedaan over de eerste kilometers, wordt niks zo. We balen!" en "Succes met de slotconferentie. Ben er vanwege het weer niet bij. Volg het op Twitter".

Door sneeuwoverlast gedecimeerde collegebanken

Precies op de dag van deze duurzaamheidsmijlpaal beleefde Nederland één van de grootste verkeersinfarcten van het afgelopen decennium. Misschien had dat wel een diepere betekenis, aldus mijn themagroepsgenoot Remco Timmermans: "Deze ongewone hoeveelheid sneeuw tijdens OCF2 is een teken! We moeten hard werken aan een duurzame toekomst!"

Kortom, het gezelschap was die middag iets kleiner dan verwacht - het bestond toch nog ruim 120 personen, maar dat deed weinig af aan de inhoud. Net zoals in onze subthemagroep 'Toerisme' praat het gemakkelijker naarmate je met minder deelnemers discussieert. En och, de inhoud was nu even niet meer het hoofdonderwerp van discussie. Deze toogdag was vooral bedoeld om terug te kijken op het 'proces' en om met elkaar van gedachten te wisselen over het voorlopige eindproduct.

Bas Kortmann, rector magnificus van de Radbouduniversiteit, ondersteunt OCF2 met woord en gebaar.

Het begint nu pas

Als blauwdruk is ons rapport 'Our Common Future 2.0' nu klaar. Bijna tweeduizend bladzijden zijn beschreven, over twintig thema's, waaronder het onze: Toerisme in 2035. Elk thema presenteerde zichzelf in de universitaire wandelgangen met een grote poster. Die van Toerisme mocht er zijn, vonden we zelf, dankzij de vormgeefsters Moniek van Daal en Joyce Goverde.

De komende maanden gaat een redactieteam aan het werk. Zij gaan van alle bijdragen één consistent verhaal maken. Het eindrapport, dat blijft een stuk of 1500 pagina's beslaan. Daarnaast komt er een boek uit, dat ongeveer 300 bladzijden zal tellen. De door de themagroepen zelf geschreven samenvattende artikelen zullen daaraan ten grondslag liggen. Ook in onze themagroep hebben wij zo'n samenvatting gemaakt.

Ergens rond de 13de mei zal de redactiegroep deze klus geklaard hebben. We zullen het boek en het rapport presenteren aan premier Rutte, althans, dat hopen we - als hij even tijd heeft voor ons. Heel toepasselijk: het geschiedt ongeveer vijfentwintig jaar nadat de commissie Brundlandt de eerste versie van 'Our Common Future' aan de wereld presenteerde. Dat eerste OCF-rapport was zeer invloedrijk; het aanbevelingen die onverkort geldig zijn en gaf aan de termen 'sustainability' en 'duurzaamheid' hun huidige betekenis. Het is niet voor niets, dat initiatiefnemer Jan Jonker zich door dit vijfentwintigjarig jubileum liet inspireren. Hij en wij hopen dat onze 2010-versie een vergelijkbare invloed zal verdienen

Geen zweverige romantiek

'Gewoon doen'; tijdens mijn pogingen tot innovatie in Noordoost-Friesland bedenk ik me dat regelmatig. Ook hier wierp het adagium resultaat af. Enkele honderden crowdsourcers schreven in drie maanden een rapport en een boek over de toekomst van 2035, zoals zij die zich zouden wensen.

Zoals mijn gewaardeerde themagroepsgenoot Bertus van der Tuuk het uitdrukte: "2035 kan het jaar worden van de hoop. De hoop op een tijdperk dat wezenlijk anders is dan alle voorafgaande tijdperken. Geen nieuwe romantiek, geen nieuwe verlichting, geen ‘dawning of the age of aquarius’. Maar een tijdperk dat alle andere overstijgt, waar de etnische en religieuze tegenstellingen zaken zijn uit een ver verleden, waar men werkt binnen netwerkbedrijven, die de mensen en het resultaat centraal stellen, in plaats van het systeem en de processen."
Het is mij, en met mij de vele honderden mede-arbeiders aan 'Our Common Future 2.0', uit het hart gegrepen.

Dit inspirerende project is te volgen op www.ourcommonfuture.nl en via web 2.0 (op Twitter o.a. OCF2, verder op Hyves, Facebook, Vimeo).

Foto's: © Festina Lente, Inge van Hesteren 2010; Tekst: Gijs van Hesteren

De Kielbalk met mankracht naar de Blokhuispoort

2010-10-20T20:11:00.008+02:00

Leeuwarden. Het Schip De Lading, dat is het project dat door Martin Winters in de steigers is gezet. Vandaag, woensdag 20 oktober, werd de zware kielbalk, bestaande uit hout, voor het schip van papier maché vanaf de loods van re-integratieburo Four StaR naar de voormalige gevangenis de Blokhuispoort gedragen. Niks geen diepladers, karren of tractoren maar tillend op de schouders van de leerlingen van ROC Friese Poort TLT Cibap en van toevallige voorbijgangers.

De afgelopen weken hebben de mannen van Four staR reïntegratie druk getimmerd aan de kielbalk en de spanten voor Het Schip van Papier Maché. Ze werden bijgestaan door een aantal stagiaires van het ROC Friese Poort Houtbewerking. Deze kielbalk van twintig meter lang is de ruggengraat van het schip, de spanten vormen de ribben. De bouwtekeningen van Het Schip zijn gemaakt door een groep studenten van NHL Hogeschool Jachtbouw, begeleid door hun docent Martin Berends.

In de Blokhuispoort gaat de bouw van Het Schip de komende maanden verder.

Rizla Racing Day – brommers, scooters en minibikes

2010-08-28T11:03:00.007+02:00

TT-Circuit Assen. We bezochten er de Rizla Racing Day. Naar verluidt was het iets minder druk dan het jaar daarvoor, maar met pakweg vijftigduizend bezoekers nog steeds een massaal evenement.

Veneman aan de leiding in de Superbikewedstrijd

Wat wel vijftien euro’s moest kosten waren de paddocktickets. Zeker een verantwoorde uitgave, want juist in het rennerskwartier was het meest te zien en te beleven. Auto- en motorraceteams waren er in levenden lijve aan het werk. Motorliefhebbers konden eens volop ruiken aan de autosport en vice versa. Wie op zoek was naar een handtekening van Barry Veneman, Jasper Iwema of Robert Doornbos kon terecht bij het Rizlapodium. Vlak naast dat podium bijvoorbeeld de mannen van dragraceclub Explosion, die tijdens de Racing Day probeerden wat aandacht voor hun club te trekken. We leerden hen onlangs kennen, toen we zelf met onze Ducati een poging waagden op de dragstrip van Drachten.

Brommers en scooters

Een eindje verderop in het rennerskwartier kwamen we de jongens en meisjes, mannen en vrouwen tegen van de SOBW: minibikes, brommers en scooters. Ze hebben zogenaamde Opstapdagen, waarbij ze – vooral jonge – mensen de gelegenheid geven om eens uit te proberen hoe zo’n tweewieler rijdt.

In de brommerpaddock hangt een rij met leren motorpakken, in allerlei maten. Helmen, handschoenen en motorlaarzen zijn er ook . Bovenal staat er een aantal brommers, scooters en lichte motorfietsen startklaar. Ze zijn er van klein tot groot, met of zonder versnellingen, getuned of juist niet.

“Het was hier de eerste twee dagen nog een beetje rustig,” zegt de jonge coureur Herma Harke, terwijl een tiental meters verder de formule-3 auto’s voorbijrazen over de TT-baan. “Het begint nu een beetje aan te trekken. Misschien hebben we tevoren te weinig reclame gemaakt. Gisteren hebben we bordjes opgehangen, dat het niets kost en dat het voor iedereen is. Dat was misschien niet voor iedereen duidelijk!”

Herma Harke staat vierde in het Nederlands Kampioenschap. Ze rijdt in de ‘sportklasse watergekoeld’. Haar motorfiets heeft ze meegenomen. Het is een heel speciaal getuned machientje, een Derbi, hetzelfde merk waarmee Angel Nieto in de jaren zeventig grossierde in wereldkampioenschappen. Ze vindt de wedstrijden met de Derbi super leuk. Ze hoopt dat meer jongeren en vrouwen mee gaan doen. Vandaag helpt zij de opstappers. Ze legt uit hoe alles werkt en waar ze op moeten letten. Waar zit dat pookje eigenlijk, hoe moet je schakelen, waar zitten de remmen? Sommigen schrikken nogal van het gasgeven, anderen lijken natuurtalenten.

Dianne Geesink laat zien dat Herma niet de enige vrouwelijke brommerracer is die tijd steekt in de opstapdagen. Zij is ook van de partij in Assen. Ze werd gegrepen door het motorvirus, nadat haar vader tot zijn eigen verbazing een podiumplaats veroverde in één van de laatste wegraces die werden verreden in de SAM-klasse tot 750 cc. Dat deed hij met zijn Laverda, op het inmiddels gesloten stratencircuit van Eemshaven. Dianne rijdt intussen al drie jaar mee in de ‘sportklasse lucht’ en uiteindelijk wil ze wereldkampioen in de MotoGP worden.

Even wennen

Een andere brommerrijder die belangeloos tijd steekt in de opstapdagen is Alfred Kluis. Hij rijdt zelf ook mee in de competitie.
“Je ziet vaak dat opstappers bij dit soort dagen al ervaring hebben opgedaan met motorsport, bij voorbeeld bij de minibikes. Op een middag als deze zie je ook mensen die nooit eerder hebben gereden op een wedstrijdmotor. Dan is het even wennen! Hoe dan ook, als je echt ver wilt komen in de motorsport kan je niet vroeg genoeg beginnen. Daarmee bouw je een enorme voorsprong op. Zo werken we aan nieuwe aanwas voor de ‘grote’ motorraces!
“Onze wedstrijden willen een gemakkelijke opstap bieden. Ze zijn bedoeld voor elke beurs, maar hoe je het ook wendt of keert, racen kost nu eenmaal geld. Als je in de Nederlandse top mee wil doen met goed materiaal, moet je rekenen op een machine van twintigduizend euro en daarbij jaarlijkse rijkosten van minstens tien.
“Natuurlijk, vanaf vierduizend euro heb je al een competitieve motor, maar dat is nog altijd veel geld. Als je dat niet hebt, kan je kan instappen in de brommerklasse, voor een paar honderd euro ben je dan al onderweg. Vergeet echter niet, dat je helmen, pakken, laarzen, handschoenen nodig hebt, dat bij elke wedstrijd inschrijfgeld betaald moet worden en dat je ook reis- en verblijfskosten hebt. Tja, je ouders moeten het zien zitten, anders wordt het niets! Een goede sponsor helpt enorm, natuurlijk, maar dan zal je toch je kwaliteiten al hebben moeten bewijzen!”

We vroegen Alfred naar de verschillen met de 50cc-racers van vroeger, voordat de FIM deze klasse de nek omdraaide.
“We hebben af en toe een demonstratiewedstrijd met klassiekers in het programma. Ze rijden dan op dezelfde baan als wij met de moderne machientjes. De historische racers gaan soms buitengewoon hard, maar de rondetijden en de bochtensnelheden blijken toch lager dan die van ons. Dat zal wel liggen aan de veel smallere bandjes en het lagere motorvermogen. Een absolute kampioen als Aalt Toersen kon de huidige rondetijden tot zijn eigen verbazing niet benaderen.”

Jong talent

Leon Pfälzer

In de brommerpaddock komen we aan de praat met de Duitse famile Pfälzer. Hun oudste zoon Leon rijdt al wedstrijden sinds zijn vierde jaar. Hij begon in de competitie voor minibikes. Nu, negen jaar later, staat hij aan de leiding van het Nederlandse kampioenschap in de sportklasse watergekoeld, met niet minder dan negentien overwinningen op zijn naam.
Heel knap. Toch vragen we ons iets af. Hoe zit het dan met school, Leon?
“Och, dat gaat heel behoorlijk!”, zegt hij bescheiden. Hij is over naar de volgende klas van het Dietrich-Bonhoeffer-Gymnasium in Wiehl.

De complete familie is er de hele middag bij, ze picknicken gezellig samen. Vandaag maakt het zevenjarige broertje Justin zijn debuut. Zijn broer Leon geeft aanwijzingen en tips over zithouding, rij- en bochtentechniek Al snel heeft Justin in de gaten hoe het moet. Knietje aan de grond!

Justin

Leon instrueert Justin

Veertig meter boven Dokkum

2010-08-01T12:41:00.003+02:00

Dag van de Toerist nat maar druk

Dokkum. Het weer was dit jaar nogal druilerig en het werd er in de namiddag niet beter op. "Het is voor het eerst niet zomers, in al die dertien jaren dat we rondvaarten maken tijdens de Dag van de Toerist", zei de schipper van trekschuit 'De Herinnering'.
De weergoden lieten het afweten, maar dat mocht de pret niet drukken. Het was een drukte van belang, afgelopen zaterdag in Dokkum; veel toeristen, maar ook veel Dokkumers zochten de binenstad op. Ze lieten zich de verschillende hapjes van de diverse kramen goed smaken.

Bij de stand van "Beleef Dokkum" kon je jezelf op een groot scherm zien, met hierop ondermeer je geschatte leeftijd.
Voor een ieder wat wils. Bij de hoogwerker voor het nieuwe gemeentehuis stond een lange wachtrij. Eenmaal aan de beurt, kon je de stad vanaf 40 meter hoogte bekijken. Ook Amber en Mirthe Bouma uit Dokkum wilden dit wel eens meemaken. Spannend vonden ze het wel, om zo hoog in de wind heen en weer te bungelen, maar wat hen betreft zeker voor herhaling vatbaar.

Astronaut reikt mini-sinneboatprijs uit

2010-07-08T09:49:00.003+02:00

De Energy Valley Solarday, die vandaag plaatsvond te Bolsward, staat in het teken van de basis- en middelbare scholieren.
Op deze dag wordt er voor hen een Mini Sinneboatrace georganiseerd waarin de leerlingen met een zelfgebouwde "minizonneboot" de strijd met elkaar aangaan.
De deskundige jury bestond uit Elise Boltjes, Anna Gerritsma (projectleider op de NHL te L'den), Eric Mehlbaum (voorzitter) en Wubbo Ockels.
De leerlingen, die de bootjes met zonnepanelen eerder deze week op school hadden gemaakt, genoten zichtbaar. Het was een groot spektakel.
Anna vertelde, dat er grootse plannen zijn voor de toekomst. Zo zouden er meer scholen aan deel kunnen nemen uit de gehele Friese provincie. Het doel is om meer leerlingen op deze speelse manier te bereiken, bewuster te maken en meer te betrekken bij nieuwe energiemogelijkheden.

Foto: Simme Osinga uit Balk ontvangt hier vol trots zijn eerste prijs; een beker en rugzak met zonnepaneeltje uit de handen van niemand minder dan ruimtevaarder Wubbo Ockels.

Verrassingsconcert tijdens Oerol

2010-06-29T20:51:00.003+02:00

Saamhorigheid troef

2010-06-29T20:33:00.004+02:00

Een groep van ongeveer twintig vrijwilligers komt eens in de drie à vier weken bijeen. Zij houden het kerkhofje van Hoorn (Terschelling) op orde. Het is op het anders zo stille terrein ineens een drukte van belang. Hoe vreemd het ook klinkt, het werk brengt veel leven in de brouwerij. De sfeer is heel gezellig. De verhalen komen los over de vaste bewoners van de begraafplaats: "Wie was dat ook alweer, hoe zat dat, wat was er gebeurd, waar woonde hij?"

Op donderdagavond gingen de vrijwilligers er nog harder tegenaan dan anders: de voetbalwedstrijd mocht niet gemist worden!

Even doorwerken te Hoorn

Foto: Inge van Hesteren

Muziek en dichtkunst in Hoorn

2010-06-29T20:26:00.006+02:00

Hoorn, Terschelling. De Commissie ‘Muziek om de Oost’ organiseerde afgelopen weekend een gedichtenavond in de middeleeuwse Sint Janskerk te Hoorn (Terschelling). Dick Vestdijk en Jankobus Seunnenga – pas voor de tweede keer optredend als tweemansact – hadden bekende gedichten op muziek gezet. Zij zongen en speelden klassiekers van Nederlandse dichters.

Links Jankobus Seunnenga, rechts Dick Vestdijk

Dick Vestdijk verloor zijn beroemde vader al op vierjarige leeftijd. Veel herinneringen kan hij niet aan hem hebben. Hij bracht hem desondanks een doorleefd eerbetoon, met bijvoorbeeld zijn interpretatie van ‘Stad aan de Wadden’. Met zijn licht rockende en melancholieke toonzetting wist hij aan de beroemde gedichten een extra dimensie toe te voegen.

Ook werken van andere Friese dichters zongen hij en Seunnenga, die het enerzijds heel anders deed, maar anderzijds goed aansloot bij de muziek- en tekstbehandeling van Dick Vestdijk, zij het cabaratesker en relativerender. Ieder zijn smaak.

Hun beider stijl was zeker in overeenstemming met de maritieme romantiek van Jan Jacob Slauerhoff en de weltschmerz van François Haverschmidt. Voor niet-Friezen brachten zij gedichten als ‘Denkend aan Holland’ van Hendrik Marsman en ‘Soldatenliedje’ van Lucebert.

Het publiek genoot van deze avond. ‘Prachtige teksten op prachtige muziek’. Voor wie het gemist heeft: op 28 januari is er een tweede kans. Seunnenga treedt op in de Harmonie, met Vestdijk als speciale gast.

Bezoek ook: www.3eilanden.nl

© Foto en tekst: Inge van Hesteren

Oerol start met Manifest

2010-06-12T21:38:00.009+02:00

Het Oerol festival opende editie 2010 met een maatschappelijk statement in dichtvorm. Ramsey Nasr overhandigde ‘Het Manifest van Terschelling’ aan de voorzitter van de Tweede Kamer, Gerdi Verbeet.

Ik zat direct naast Gerdi Verbeet. We hadden een heel gesprek met elkaar. Mevrouw Verbeet was voor de eerte keer op Oerol. Zij vroeg me het hemd van het lijf. Ik vertelde haar, dat ik al die jaren al op Oerol was geweest. Eerst als vrijwilliger. Dat moet rond 1983 zijn geweest. Later jaarlijks vanuit mijn beroep als Waddenzeilschipper en sinds een jaar of zes, zeven ook als fotograaf.

Zij vroeg mij: "Hoe oud was je dan toen?"
Ik ben er niet zo bij, terwijl ik foto's maak; daar moest ik even over nadenken. Ze vulde het zelf al in: "Een jaar of twintig, denk ik. Dan ben je nu dus vijfenveertig". Nou, mijn dag kon niet meer stuk.

Ze had geen idee wat er allemaal ging gebeuren tijdens de openingsmanifestatie. "Maar ja, in de Tweede Kamer is dat vaker het geval, daar sta ik ook wel eens voor verrassingen!"

Voor Oerol-initiatiefnemers Joop Mulder en Han Bakker was het huidige politieke klimaat de aanleiding om samen met Kunsten ’92 een luid en collectief geluid te laten horen. Een geluid over de waarde van de kunsten.

Creatief directeur Joop Mulder verduidelijkt de achtergrond: ”Het Manifest van Terschelling is geen klaagzang over de investering van de overheid in Kunst en Cultuur, noch over de schijnbare desinteresse van de politiek. Nee, het is een manifest dat de betekenis van de kunsten voor ons bestaan scherp onder de aandacht brengt. We hebben Ramsey Nasr gevraagd dit gedachtegoed te gieten in een vorm die aansluit bij de inhoud, wat hij op bijzondere wijze heeft gedaan.”

Gerdi Verbeet beloofde dit bijzondere document door te spelen aan de informateur en alle fractievoorzitters. Het manifest wordt ondersteund door zo’n 300 prominenten uit de culturele sector, het bedrijfsleven en de wetenschap.

Het Manifest van Terschelling(PDF)

Foto's en tekst Inge van Hesteren

Hakze hakt erin

2010-04-18T23:08:00.007+02:00

Vandaag liep ik beeldend kunstenaar Dirk Hakze tegen het lijf. De afgelopen weken trok hij door Friesland met zijn installatie "Studio Sequente", een mobiel atelier. Hakze schildert zijn panelen - tientallen - op de muziek van de Nocturnes van Chopin en laat zich tijdens het schilderen daardoor inspireren. Het publiek kan met een koptelefoon meeluisteren. Via een venster kan je hem aan het werk zien en met hem praten. We hadden een geanimeerd gesprek. Om gespreksstof zit Hakze bepaald niet verlegen. Hij is beeldend kunstenaar, maar een beetje theater is hem niet vreemd. Zijn kunst is niet alléén schilderkunst, of alléén muziek, of alléén theater, het is alles inéén.

Ik vroeg hem, waarom hij dit jaar niet naar Oerol ging. Hakze was al vaker op het Terschellinger Oerolfestival, de afgelopen decennia. Bijvoorbeeld optredens in 1988 en 1989 en in 1992 'The Colorfield Performance'. Nu er veel sponsors voor landschapskunst hebben afgehaakt, vind ik dat er op dat vlak niet zoveel meer te beleven is tijdens het eilandfestival. Hakze wil wel, maar het eiland moet ook willen.

Wie nieuwsgierig is geworden naar zijn werk kijkt op: www.dirkhakze.com

Scholieren gek van ijsracen

2010-03-16T20:40:00.003+01:00

Sinds een jaar of vijf bezoeken kinderen van de W.A. van Lieflandschool de ijsraces. Nederlands bekendste ijskampioen Johnnie Tuinstra ontvangt ze in het ijsstadion. Hij besteedt er veel tijd aan en zorgt voor uitgebreide uitleg en een rondleiding. Voor de eerste keer kregen dit jaar veel meer scholen uit de omgeving die kans. Maar de belangstelling was zo overweldigend, dat de wedstrijdorganisatie zelfs scholen heeft moeten afwijzen. Desgevraagd vertelt Linda Huging van de Lieflandschool er meer over.

Drie generaties motorgekken bij elkaar. Ach, je kan er niet vroeg genoeg mee beginnen.

“Inderdaad, het was onze afdeling VSO – met iets oudere kinderen - die dit keer niet mee kon komen. Juist zij waren er al vijf jaar lang bij. Wat waren ze teleurgesteld! Onze school is er een voor verstandelijk gehandicapte kinderen. Die missen soms veel van de wereld om hen heen. Een jaar of vijf terug hadden we een periode met warme winters. Sommigen hadden nooit sneeuw of ijs of kou gekend. Ze wisten niet wat winter was! Toen is het idee geboren om met de klas naar het ijsracen te gaan. De wedstrijdorganisatie was er meteen enthousiast over en heeft ons alle ruimte gegeven.
De kinderen waren van het begin af aan bijzonder begeesterd door het hele gebeuren. Vooral ook omdat de organisatie, de coureurs en de teams zoveel tijd maakten voor hen. Alles kregen zij uitgelegd: de motoren, de frames, de spijkerbanden, de motorkleding. Dat werd een intense belevenis voor hen. Sindsdien leven ze er enorm naar toe, elk jaar. Al dagenlang kunnen ze er bijna niet van slapen!”

Afgelopen maandag bezochten Wiebe Vochteloo en zijn zoon Maurin de Lieflandschool te Assen. De VSO-afdeling kon de schade inhalen en alle andere groepen konden nóg een keer hun hart ophalen, want zijn dat niet twee legendarische grootheden uit de geschiedenis van de Nederlandse ijsracerij?

René Stellingwerf, Fryslan Boppe

2010-03-16T20:33:00.001+01:00

Snelle Nederlander vierde in internationale ijswedstrijden
12 maart 2010

Een lange weg naar de top was het voor René Stellingwerf. Hij is een Tzummarumer uit het rijtje, dat wordt aangevoerd door Tjitte Bootsma – nu alleen nog actief als framebouwer - en Johnnie Tuinstra, die dit jaar heeft moeten afhaken vanwege zijn gezondheid. De Fries rijdt op topniveau mee om de Roelof Thijs Bokaal. In 2009 behaalde hij in Assen de tweede plaats. We zijn benieuwd wat zijn plannen zijn. Voorafgaand aan de wedstrijden spreken we hem in de paddock.

Stellingwerf zit er ontspannen bij, in zijn tuinstoel. Hij steekt goed in zijn vel. Afgezien van de noodzakelijke, gezonde spanning die je vlak voor de start móet hebben, laat hij zich nergens door van de wijs brengen.

“Je bent niet meer de jongste in het deelnemersveld. De jonge honden bestormen het erepodium. Gaat het je dit jaar weer lukken?”
Stellingwerf maakt zich niet druk. “Ik ben hier al jaren mee bezig. Het gaat steeds beter. Je hoeft niet piepjong te zijn om een toprijder te zijn. Donderdag ging 't in de trainingen best goed, ik reed een vierde tijd. Ik kan prima meekomen, dus ik heb er alle vertrouwen in vanavond. Ach, we zien het wel straks.”

De start van de beslissende heat. Stellingwerf wint en verovert de vierde plaats overall.
Foto Inge van Hesteren

Die nuchtere houding past goed bij zijn rijstijl. Als ’s avonds de heats elkaar opvolgen, valt het op met hoeveel fanatisme de Zweedse, Finse, Duitse, Noorse, Tsjechische en Russische concurrenten hun rondes rijden. Stabiel rijdend, als een rots in de branding, mengt Stellingwerf zich in die strijd. De eerste heat wint hij; in zijn tweede heat krijgt hij bijna een high-sider, maar Stellingwerf weet zijn machine overeind te houden. Dat kost hem zijn koppositie. In de volgende heats maakt hij dat goed, keer op keer weet hij als eerste of tweede te finishen. Hij maakt optimaal gebruik van foutjes bij zijn opponenten. Berekenend stuurt hij zijn machine in het kleinste gaatje, om als eerste de laatste bocht uit te komen.

Dan komt de op drie na laatste heat van de dag. Hij moet bij de eerste twee eindigen om mee te kunnen strijden voor de bokaal. Dat lijkt goed te gaan, hij leidt het peloton. Dan drijft een oneffenheid in het ijs zijn machine naar de buitenkant van de eerste bocht. Heel even moet hij van het gas en meteen maken zijn concurrenten daar gebruik van. Stellingwerf valt terug naar de derde plek, even weet hij zich terug te vechten naar een tweede, maar zijn uitgangspositie is niet optimaal. Hij gaat als derde over de eindstreep.

Het publiek is teleurgesteld. Een Nederlander op het podium is nu definitief uit beeld. Het geeft hem toch een welgemeend applaus voor zijn rijkunst. Een kwartier later gaat het in de op één na laatste heat om de vierde tot en met achtste plaats van de dag. Stellingwerf revancheert zichzelf door die met overmacht te winnen. Het vierduizendkoppige publiek is onder de indruk en geeft hem een staande ovatie.

Na afloop staat er één ijscoureur in de hal van De Bonte Wever, nog in zijn raceoveral: René Stellingwerf. Temidden van het publiek zien wij een bescheiden man, die handtekeningen zet op de baseballcaps van jonge kinderen. Hij wordt op de foto gezet door trotse moeders. Kennissen en fans schudden hem de hand. Voor iedereen heeft hij een vriendelijk woord. Hij is een ware sportman, een echte Fries. Gedreven, sportief, zonder kapsones en mens onder de mensen. Nét als zijn grote voorbeelden, Tjitte Bootsma en Johnnie Tuinstra.

IJsraces Stadskanaal: Driemaal is Scheepsrecht II

2010-03-16T20:24:00.003+01:00

Jaring Huitema, vijfde in de klasse IJsracers, op de machine van Gerrit Schukken.

Reeën in de greiden

2010-03-04T22:05:00.001+01:00

Vanmiddag was ik in de greiden bij Witmarsum. Hier lag een sprong reeën, iets verscholen in een greppel, te genieten van het lentezonnetje.

Band Blending, First Show

2010-02-28T21:38:00.000+01:00

Wies trad voor het eerst op met haar band 'Blending'. In eetcafé De Groene Weide te Groningen hadden familie, vrienden en kennissen zich verzameld voor een vrolijke, muzikale avond.

'Girl'

'Gimme One Reason'

Bij dit laatste filmpje was de SD-kaart vol halverwege. Jammer!

IJsracer Gerrit Schukken

2010-02-27T13:46:00.001+01:00

We spraken Gerrit Schukken tijdens het ijsevenement in Stadskanaal. Als Tzummarumer heeft hij nauwe banden met Tjitte Bootsma, die jarenlang op wereldniveau aan ijsracen deed.

Schukken: "Vorig jaar had ik mijn eerste ervaring op het ijs, met een machine van Tjitte Bootsma. Ik had de smaak zo te pakken gekregen, dat ik er zelf een wilde kopen. Op een eigen fiets rijdt het nét iets beter en je durft nét iets meer risico te nemen. Vorig jaar februari ben ik via Duitsland naar Rusland gereisd. Eigenlijk was dat voor familie bezoek, maar in mijn achterhoofd had ik natuurlijk het idee om daar een fiets weg te halen. De Duitser Gustaf Pape had voor voor mij het visum geregeld. Ik kwam er toevallig achter dat hij een originele Jawa ijsracer had staan, zoiets als die van Tjitte, maar met een moderner motorblok. Het frame had een starre achteras, maar verder was het een complete, goede fiets.
In Rusland heb ik nog wel gezocht, maar trof alleen maar oud ijzer, waar de hoofdprijs voor gevraagd werd. Dat werd niets! Op de terugreis via Berlijn ben ik opnieuw bij Pape langsgegaan. Enfin, ik heb toch die ijsracer van hem gekocht. Afgelopen najaar heb ik hem klaar gemaakt. Toen het ging vriezen ben ik meteen gaan trainen!"

"Hoewel ik het erg druk had op mijn werk heb ik toch redelijk kunnen oefenen. De laatste paar keren deed ik dit samen met Simon Reidsma, onder toezicht van Tjitte Bootsma, een waardevol man om als trainer te hebben! Wat was dat leuk, want we waren aan elkaar gewaagd! Veel geleerd dus. Nu heb ik de aspiraties om verder te gaan in deze sport. Omdat Johnny Tuinstra niet rijdt dit jaar mocht ik afgelopen zaterdag zijn motor gebruiken. Dat was een succes! Het was voor mij een hele stap vooruit, om een wedstijd op deze motor te rijden. Het ging naar mijn idee redelijk goed. Ik voel veel progressie, maar er moet nog veel gebeuren. De volgende stap de aanschaf van een eigen, moderne fiets. In Zweden weet ik er nog een te staan. Alleen nog even de financiën voor elkaar krijgen! Volgend seizoen hoop ik met die motor te rijden. Dit jaar al hoop ik verder om een startplaats te krijgen voor het WK ijsracen te Assen. Daar mag ik dan weer rijden met de fiets van Johnny."

We vroegen Schukken of hij kon uitleggen waar de verschillen zaten tussen zijn Berlijnse fiets en de state of the art fiets van Johnny Tuinstra. "Het verschil in de frames zit hem voornamelijk in de vering. Johnny's fiets heeft een Tiboframe, zoals Tjitte Bootsma die bouwt. Het is voor én achter afgeveerd. Mijn oude fiets had alleen voorvering. De staalsoort is ook beter, verder zit er een andere koppeling op en de spikes zijn langer. De vering en het frame zorgen voor betere stuureigenschappen, daardoor ben je sneller in de bochten en is de handelbaarheid beter. Het motorblok is in principe gelijk, al is dat van Johnny getuned voor het rijden van GP's. Het is een stuk sneller en feller.

Hoe moet het nu verder met je oude motor, die je kocht in Berlijn? "Ik heb in Stadskanaal Jaring Huitema daarmee laten rijden. Hij is een collega van me. Hij heeft afgelopen week twee keer getraind op het IJsselmeer. Ik mocht op de fiets van Johnny, zodoende kon kon hij op die van mij. Hij bracht het tot de vijfde plaats. Helemaal niet gek voor een eerste wedstrijd! Oh ja, deze motor is nu te koop, dus als je nog iemand weet?"

Meer foto's
Verslag IJsracen Stadskanaal

Jonge ijsracer Jimmy Tuinstra

2010-02-27T13:42:00.000+01:00

Jimmy Tuinstra is de jongste telg van de welbekende Johnny Tuinstra. De dag voor de wedstrijd ijsracen in Stadskanaal was hij aan het oefenen op het IJsselmeer. Met zijn acht jaar is hij al zeer camerabewust!

Jimmy Tuinstra

Jimmy zat op zijn derde jaar al op een zijspancombinatie, een Yamaha PW50. Het was een automaatje, met in het zijspan een aantal stenen om stabiel te blijven.
Hij was vijf jaar toen hij begon met trainingen op het circuit van Joure, van motorclub Flying Boetoe. Hij bestuurde dezelfde PW50, maar dan solo. Vanaf toen nam Jimmy deel aan wedstrijden van de VTBM, de grasbaan- en zandbaanvereniging. Naderhand schafte zijn vader een KTM 50cc aan. Daarmee ging hij wedstrijden rijden voor het KNMV. Sinds kort oefent hij op een KTM 65cc; nu moet hij het schakelen onder de knie krijgen. In het seizoen 2010 zal hij gaan crossen, in de klassen 50cc en 65cc. Op een motorcrossbaan in Den Helder ging hij als een speer over de bulten. Als het aan Jimmy en zijn vader ligt, gaan ze er samen helemaal voor.

Vóór de ijswedstrijden van Stadskanaal heeft hij drie keer op het ijs geoefend. De 65cc KTM heeft kleine wielen. Johnny Tuinstra heeft de machine voorzien van spikes. Het schakelen begint Jimmy al aardig onder de knie te krijgen. De beschermkappen over de wielen, zoals verplicht bij ijswedstrijden, zijn gemaakt van oude delen de Grand Prix motor van zijn vader. Jimmy is vast van plan om een echte goede ijsracecoureur te worden, net als zijn vader.

Meer foto's
Verslag IJsracen Stadskanaal

IJsraces Stadskanaal: Driemaal is Scheepsrecht

2010-02-27T13:28:00.000+01:00

Na drie pogingen tóch ijsraces Stadskanaal

14 februari 2010

Driemaal is scheepsrecht. Dat gold ook voor IJsvereniging De Eendracht uit Stadskanaal. Twee keer eerder moest voorzitter Erik Vissering het ijsracen dit jaar al afblazen, vanwege dooi of omdat het ijs niet goed genoeg was. Zondag 14 februari was het tóch zover. Meer dan vijftig coureurs hadden zich gemeld aan de Scheepswerfkade in Stadskanaal Noord.

IJsraces Stadskanaal

Meer foto's
Verslag

IJsraces Warten 2010

2010-01-24T22:49:00.000+01:00

Motorfriezen vallen op in ijsraces

Warten. Voor de tweede keer in twee jaar organiseerde de ijsclub ‘De Harmonie' in Warten wedstrijden op het ijs. Vorig jaar was dat een groot succes, hooguit waren er wat kleine organisatorische probleempjes. Dit jaar waren die volledig uit de weg geruimd. Officials van de ijsclub, van de KNMV en van MON werkten eendrachtig samen aan dit geslaagde evenement. Voor de MON was het de eerste keer dat er onder haar vlag een wedstrijd op natuurijs werd verreden.

Dirk Fabriek werd eerste in de speedwayklasse. IJsraces Warten 2010

Uitgebreid verslag:
Motorfriezen vallen op in ijsraces

Zout

2010-01-09T11:00:00.001+01:00

De zoutfabriek Frisia te Harlingen draait op volle toeren. Op de voorgrond ligt het afgebrande schip Prins Willim uit Den Helder. Het vangt nog een laatste glimp op van de ondergaande zon.

Foto: Inge van Hesteren
Gemaakt rond 16.00 u. in de Nieuwe Willemshaven te Harlingen.

Lichtgewichtracen met Van Wetten

2009-11-06T19:38:00.000+01:00

2 november. Eén van de coureurs die zich regelmatig heeft onderscheiden tijdens CRT- en SAM-demo’s is de Brabander Mart van Wetten. Oorspronkelijk rijdend bij de HMV met een 80cc, ging Van Wetten al in de jaren negentig over naar het CRT, waar hij nu vaak gezien wordt met een Honda eencilinder 125 cc uit 1972, een lichtgewichtje met zijn 59 kilo.

Hij won dit jaar de demo op het politiecicuit van Lelystad in zijn klasse. “De SAM-demo’s zie ik als een welkome aanvulling voor mijn CRT-wedstrijdprogramma. In die zin maakt SAM zijn naam zeker waar!”

Mart van Wetten omringd door bewonderende kleindochters. Foto Inge van Hesteren

In zijn werkplaats staan naast de Honda ook wat zwaardere machines, zoals een Laverda 1000 Jota en twee Bimota’s: een YB8 en een YB8E. “Het is eigenlijk niet eens zo’n moeilijke overgang, van zo’n zware motor naar het lichte Hondaatje. Gek genoeg is het snelheidsgevoel hetzelfde! De uitdaging is voor mij om de snelste viertaktijder van het veld te zijn. Dat lukt soms! Het gaat niet om de wereldtitel, dus de limiet zoeken we niet op. Regelmatig moet je vooral zijn tijdens een demo, maar het is een snelheidssport en geen carnavalsoptocht, dus met goed gas geven rijd je toch het meest constant je ronden. Zo doen de meeste anderen het ook, denk ik.”

Die anderen maken een belangrijk deel uit van Van Wetten’s motivatie: “Behalve voor het rijden komen we uit liefde voor de oude techniek naar vooral ook voor de saamhorigheid, de gedeelde liefhebberij.”

Waardering heeft hij ook voor CRT, SAM en MON: “Aan de individuele rijder schenkt men veel aandacht, deelname is verzekeringstechnisch goed afgedekt en dat is ook belangrijk. Jammer, dat het altijd dezelfde weinige mensen zijn die al het werk achter de schermen moeten doen. Grotere aanwezigheid bij vergaderingen zou al van meer betrokkenheid getuigen.”

Onderweg tijdens TT Vlagtwedde. Foto Inge van Hesteren

Meer motorblogs

Brandarisrace 2009

2009-11-06T19:28:00.001+01:00

19 oktober. De Brandarisrace, aan het eind van het zeilseizoen van de zeilende passagiersvaart met historische schepen. Van Harlingen naar Terschelling, al jaren georganiseerd door Herman Brandsma en Henk Letsch. Zelf vaak aan meegedaan, als schipper van de Courage, de Zwarte haan, de Zuid-Holland of de Klipper Anna.

Nog steeds mooi om naar te kijken, Ook dit jaar weer een indrukwekkende start vanuit het Kimstergat naar de Pollendam.

Foto: Inge van Hesteren

Update 26 oktober:

Een reactie die binnenkwam op Plaxo Pulse. Het wordt steeds ingewikkelder met al die sociale netwerken op het internet. Als ik een ordelijk persoon zou zijn geweest dan zou ik me helemaal gekgemaakt voelen door de chaos van plekken waar ik mijn berichten en reacties dien te beheren en modereren.

"Gijs, Inge, ze staan me nog goed bij deze zeilraces, net als vele andere, zoals de Muider Hardzeildagen, de stront- en de aardappelraces en ga zo maar door.
Ik was altijd weer vereerd als jij en Inge mij uitnodigde om een onderdeel van jouw bemanning te mogen zijn.
Nog maar weer eens dank daarvoor en zo ook voor het weer op mijn netvlies zetten middels dit artikel."

Wel een leuke reactie natuurlijk. Daar doe je het allemaal voor.

Bikkelen op Friese kanalen

2009-09-20T16:27:00.001+02:00

3 september.
De 16 deelnemers aan de Stand-up-Paddle Elfstedentocht zouden tussen twee en vier uur Harlingen aandoen, maar door de extreem harde wind hebben veel mensen de doorkomst waarschijnlijk gemist. De groep was hier namelijk twee uur eerder dan gepland!
De deelnemers hebben heel wat over zich heen gehad; veel hoosbuien en héél veel wind. Ik kon zelf amper op de been blijven.
De laatste deelnemer (Siep v.d. Lingen) kwam om half vier aan in Franeker. Hij heeft de laatste etappe van Harlingen naar Franeker meegezwoegd. Hij is onderweg drie maal in het water gevallen, maar hij was niet de enige!! Er stonden flinke knobbels op het water.

Foto gemaakt bij Kiesterzijl op het Van Harinxmakanaal tussen Harlingen en Franeker, omstreeks 12.30 u.

Aan het Noordzeestrand

2009-09-20T16:25:00.004+02:00

Motorische lijnen

2009-09-20T16:25:00.003+02:00

Droogvallende schepen op het Groene Strand

2009-09-20T16:23:00.001+02:00

Trouwen in juli

2009-09-20T16:20:00.001+02:00

Bruidsreportages maak ik ook.

Schepen inschepen

2009-08-31T19:36:00.000+02:00

18 augustus 2009.

Het "inschepen van de schepen" met bestemming New York aan de Industriekade te Harlingen verloopt goed en is bijna voltooid, al is het toch wel wat passen en meten, zo vertelt vlootmanager Gerrit Glazema. Maandenlang is men met de voorbereidingen bezig geweest. Alles is tot in de puntjes voorbereid. Op het laatste moment bleek dat de scheepsafmetingen die de schippers hadden opgegeven niet in alle gevallen de lengte "over alles" betrof. Dankzij inventiviteit blijken de schepen toch allemaal volgens de berekeningen te passen. Aan beide zijden last men de schepen op drie punten vast aan het vrachtschip.
Morgen hoopt het schip naar New York te kunnen vertrekken.

Met man en macht wordt er gewerkt om alle schepen volgens schema op de coaster te laden.

Supermoto Lelystad

2009-08-31T19:33:00.000+02:00

30 augustus 2009
Marco Winkelaar stapte over van Supermono naar Supermoto.

"Dit is erg leuk en goedkoper", zo zei hij ons.

Italdag druk bezocht

2009-08-31T19:23:00.001+02:00

23 augustus 2009

Luc Meermans uit het Belgische Puurs wint de prijs in categorie vóór 1980, met zijn prachtige (en originele!) Laverda 750 SFC, een volbloed sportmachine uit de jaren zeventig. Een motor, die hij niet behandelt als een museumstuk, maar waarmee hij op eigen wielen vanuit Vlaanderen naar Tiel is gekomen.

De Magni Moto Guzzi van R. Zonderman uit Westerbroek krijgt de andere plaquette en eveneens eeuwige roem in de categorie ná 1980. Deze Guzzi is heel bijzonder; de firma Magni produceerde in zeer kleine oplagen specials op basis van de dwarsgeplaatste V-twins. Daarbij schuwde het bedrijf onconventionele oplossingen bepaald niet. Zonderman heeft deze Magni Sfida in 1993 nieuw gekocht en sindsdien heeft hij er 107.000 kilometer mee gereden.

Volledig verslag van de Italdag:
http://www.vkblog.nl/bericht/274845/Italdag_druk_bezocht

Winnaars ringrijderij, Visserijdagen 2009

2009-08-31T17:26:00.001+02:00

28 augustus 2009

Vlootschouw Visserijdagen 2009

2009-08-31T17:20:00.001+02:00

29 augustus 2009

Voor alweer de vijftigste keer vonden de Harlinger Visserijdagen plaats. Het jubileum gaf aanleiding tot extra feestvreugde. Er was heel veel publiek op de been. Daaronder bevonden zich opvallend veel toeristen. De binnenstad en de Visserijhaven zagen zwart van de mensen.
De traditionele vlootschouw leek het wat moeilijk te hebben. Vanwege de harde wind had een deel van de deelnemende schepen afgehaakt. Het afgaand tij veroorzaakte een knobbelige deining voor de havenhoofden langs. Tot overmaat van ramp waren de deuren van de keersluis tot laat in de middag gesloten.

Uiteindelijk kwam er een oplossing: de schepen voeren deze maal niet buitengaats heen en weer over het Kimstergat; ze bleven binnen de pieren en trokken vanuit de Visserijhaven, voor de Waddenpromenade langs naar de Nieuwe Willemshaven en terug.
Uw fotograaf stond klaar op de Noorderpier met de camera richting zee; een halve slag volstond om de binnendijkse scheepsbewegingen goed in beeld te nemen.

Circuitrijden Lelystad

2009-08-02T16:16:00.000+02:00

SAM-demo Lelystad 2009

Lelystad. Achter het vliegtuigenmuseum, het slipcentrum van de ANWB en het kartcircuit vind je aan de Eendenlaan een trainingscentrum van de Rijkspolitie. Normaal gesproken is het een heilige der heiligen, maar via 'relaties' kreeg SAM Motorsport de mogelijkheid er een circuitdag te organiseren voor historische wegracemotoren.

Lees verder >>

Huwelijksreportage

2009-06-30T16:15:00.000+02:00

Groene Strand

2009-06-20T16:21:00.000+02:00

20 juni 2009